Temple info -3788. Andal Ranganayaki temple,Belur. ஆண்டாள் ரங்கநாயகி கோயில்,பேலூர,

Temple info -3788

கோயில் தகவல் -3788

Andal Ranganayaki shrine. Beluru. 

While the central Chennakeshava Temple is central attraction, it is the surrounding shrines and structures that enrich the experience. Together, they reveal a layered narrative of royal patronage and the lived rhythms of ritual practice, making the complex not just a site to observe, but one to interpret and feel.

This temple dedicated to Goddess Andal is also locally known as Ranganayaki temple. It was constructed during the Vijayanagara period using the materials collected from ruined Hoysala temples and is evident from the sculptures on the exterior walls.

The temple faces east and has on plan garbhagriha (sanctum), navaranga (pillared hall) and an open pillared mandapa through which the temple is entered. The exterior of the temple consists of adhisthana (plinth), bhitti (wall) and chadya (eave). The adhisthana has mouldings which include friezes of elephants and scrolls.

The bhitti at the lowest section has large sculptures of gods placed on decorated pedestals and framed by canopies of great workmanship. The upper section has kuta-stambhas (miniature temple towers) shown supported by pillars, some of which enshrine deities. The deities represented here are Lakshmi, Mohini, Venugopala, Lakshminarayana, Trivikrama, Varaha. Two of the figures on the south wall have signatures of Bechama and Madhuvana - sculptors who executed them.

Source-curatorofmemory

பேலூரில் உள்ள ஆண்டாள்-ரங்கநாயகி சன்னதி.

இங்குள்ள மையமான சென்னகேசவக் கோயில் முதன்மையான ஈர்ப்பாக இருந்தாலும், அதைச் சுற்றியுள்ள சன்னதிகளும் கட்டமைப்புகளுமே இங்கிருக்கும் அனுபவத்தை முழுமையாக்குகின்றன. இவை அனைத்தும் ஒன்றிணைந்து, அரச ஆதரவு மற்றும் அன்றாட வழிபாட்டு நடைமுறைகள் சார்ந்த வரலாற்றை வெளிப்படுத்துகின்றன; இதனால் இக்கோயில் வளாகம் வெறும் பார்வையிடுவதற்கான இடமாக மட்டுமல்லாமல், ஆழமாகப் புரிந்துகொண்டு உணர்வதற்கான இடமாகவும் திகழ்கிறது.

தெய்வம் ஆண்டாளுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட இக்கோயில், உள்ளூர் மக்களால் 'ரங்கநாயகி கோயில்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. விஜயநகரப் பேரரசுக் காலத்தில், சிதிலமடைந்த ஹொய்சாளக் கோயில்களிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட கட்டுமானப் பொருட்களைக் கொண்டு இது கட்டப்பட்டது; கோயிலின் வெளிச் சுவர்களில் உள்ள சிற்பங்கள் இதனைத் தெளிவாக உணர்த்துகின்றன.

கிழக்கு நோக்கியுள்ள இக்கோயிலின் அமைப்பில் கருவறை (கர்ப்பகிரகம்), நவரங்கம் (தூண்கள் கொண்ட மண்டபம்) மற்றும் கோயிலுக்குள் நுழைவதற்கான திறந்தவெளித் தூண் மண்டபம் ஆகியவை உள்ளன. கோயிலின் வெளிப்புறக் கட்டமைப்பில் அதிஷ்டானம் (அடித்தளம்), பித்தி (சுவர்) மற்றும் சாத்யா (மேற்கூரை விளிம்பு/கார்னிஸ்) ஆகியவை இடம்பெற்றுள்ளன. அதிஷ்டானப் பகுதியில் யானைகள் மற்றும் சுருள் வடிவ அலங்கார வேலைப்பாடுகள் (friezes) செதுக்கப்பட்டுள்ளன.

சுவரின் (பித்தி) அடிப்பகுதியில், அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடங்களின் மீது பெரிய அளவிலான தெய்வச் சிற்பங்கள் அமைந்துள்ளன; இவை நேர்த்தியான வேலைப்பாடுகள் கொண்ட விதான அமைப்புகளால் (canopies) சூழப்பட்டுள்ளன. மேல் பகுதியில் தூண்களால் தாங்கப்படும் 'கூட-ஸ்தம்பங்கள்' (சிறிய கோயில் கோபுர வடிவங்கள்) உள்ளன; இவற்றில் சிலவற்றில் தெய்வ உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கு லட்சுமி, மோகினி, வேணுகோபாலன், லட்சுமிநாராயணன், திரிவிக்ரமன் மற்றும் வராகர் ஆகிய தெய்வங்களின் உருவங்கள் காணப்படுகின்றன. தெற்குச் சுவரில் உள்ள இரண்டு சிற்பங்களில், அவற்றைச் செதுக்கிய சிற்பிகளான 'பேச்சமா' (Bechama) மற்றும் 'மதுவனா' (Madhuvana) ஆகியோரின் கையொப்பங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.

ஆதாரம்: curatorofmemory