Temple info-3510 Somanadheeswarar temple, Thelur,Ariyalur. சோமநாதீஸ்வரர் கோயில், தேளூர், அரியலூர்

 Temple info -3510

கோயில் தகவல்-3510

Somanadheeswarar Temple, Thelur, Ariyalur Taluk & District 

Thelur is a small hamlet situated one kilometer down a minor road branching northward, located just before V. Kaikatti on the Ariyalur–Jayankondam highway.

During the Chola era, this village was known as 'Thigaiyoliyur'. The road leading into the village traverses a large lake, effectively dividing it into two sections. The village itself is situated along the northern bank of this lake.

The term "Thigai Oli" (meaning 'Dazzle' or 'Blinding Light') refers to an intensely bright, radiant, or shimmering light—one that is dazzling enough to momentarily blind the eye. Legend has it that the Moon God (Chandra) worshipped Lord Shiva at various sacred sites to seek deliverance from a curse; at such sites, the presiding deity (the Lingam) is typically revered by the name 'Somanathar'. Similarly, this temple site is where the Moon—having lost his luster and radiance—worshipped the Lord. Following his worship here, the Moon regained his brilliant light through the divine grace of the Lord; consequently, the village came to be known as 'Thigaiyoliyur'.

The presiding deities of this temple are Lord Somanatheeswarar and Goddess Soundaranayaki.

The Shiva temple is centrally located within the village. It faces east and is enclosed by a compound wall, featuring a small decorative archway at its entrance.

On the southern wall of the sanctum sanctorum (Garbhagriha), there are only two inscriptions, positioned one above the other.

These inscriptions date back to the 7th regnal year of King Rajadhiraja II, having been engraved on the temple wall in 1173 CE. The text identifies the village by the name 'Thigaiyoliyur' and the temple deity as 'Thigaiyoli-Eeswaramudaiya Nayanar'. It further records that the village was situated within the administrative division known as 'Karaikattu Sennivala Kurram'. Additionally, the inscriptions detail land grants made to the temple for the purpose of conducting daily rituals and worship services; these grants were donated by several individuals within the village who held proprietary rights over the land.

Historical records also indicate that further land grants were bestowed upon the temple during the reign of King Kulothunga III. This temple was constructed entirely using granite and the limestone locally available in this region.

The sanctum sanctorum of the presiding deity, facing east, and the sanctum of the Goddess (Ambigai), facing south, stand as two separate structures. The presiding deity is enshrined in the form of a medium-sized *Lingam*. A *Nandi* (sacred bull) and a *Bali Peedam* (sacrificial altar) are situated directly opposite both the presiding deity and the Goddess.

The niches (*Koshtams*) on the exterior walls of the main sanctum house sculptures of Dakshinamurthy, Lingodbhava, Brahma, and Durga. Over the passage of time, the ground level surrounding the sanctum has risen, partially burying the *Adhishtanam* (base structure). If the *Pattigai* (molding) section of the base were to be exposed, it is possible that further inscriptions could be discovered. I remain hopeful that the full architectural beauty of the sanctum—currently obscured—will be restored and revealed during the next *Kumbhabhishekam* (consecration ceremony), while strictly preserving its ancient character.

The niches on the exterior walls of the Goddess's sanctum currently contain no sculptures. Within the *Prakaram* (circumambulatory corridor), along the southern side, stand statues of the *Nalvar* (the four great Saivite saints) and a statue of Sekkizhar. In the southwest corner, there are sub-shrines dedicated to Lord Vinayagar (Ganesha), followed by Lord Murugan. At the entrance to the Murugan shrine, there is a small, ancient statue of Murugan alongside a *Nagar* (serpent deity). It is said that these particular sculptures predate the Chola era. Above the entrance to this shrine, images of Gajalakshmi and Vinayagar have been exquisitely carved in limestone.

On the northern side of the temple complex stands a towering *Vilvam* (Bael) tree. In the northeast corner, there are shrines dedicated to the *Navagrahas* (nine planets), as well as statues of Lord Bhairava, the Sun God (Surya), and the Moon.

சோமநாதீஸ்வரர் கோயில், அரியலூர் மாவட்டம், அரியலூர் வட்டம் 

தேளூர் சிவன்கோயில்

அரியலூர்‌ - ஜெயம்கொண்டம்  சாலையில்‌ வி.கைகாட்டிக்கு சற்று முன்னால் வடக்கு நோக்கி செல்லும் சிறிய சாலையில் ஒரு கிமி தூரத்தில்  அமைந்துள்ள ஒரு சிற்றூர்‌ தான் தேளூர். 

சோழர்காலத்தில் இவ்வூர்  திகையொளியூர் என்பதாகும்‌. பெரிய ஒரு ஏரியினை இரண்டாக பிரித்துக்கொண்டு ஊருக்கான சாலை  செல்கிறது.  ஏரியின் வடகரையில் இவ்வூர் அமைந்துள்ளது.

 "திகை ஒளி" (Dazzle) என்பது கண்ணைப் பறிக்கும், அதிக பிரகாசமான அல்லது மின்னும் தன்மையுடைய ஒளியைக் குறிக்கிறது.  சந்திரன் தனது சாபம் நீங்க வேண்டி சிவனை பல தலங்களில் வழிபடுகிறார், அவ்வாறு வழிபடும் தலங்கள் சோமநாதர் என லிங்கமூர்த்திக்கு பெயராக இருக்கும்.  அது போல ஒளி மழுங்கிய நிலையில்  சந்திரன் வழிபட்ட தலம் இதுவாகும், இங்கு வழிபட்ட பின்னர் சந்திரனுக்கு இறைவன் அருளால் பிரகாசமான ஒளி கிடைத்ததால் இவ்வூர் திகையொளி ஊர் எனப்பட்டது. 

இங்குள்ள 

இறைவன்  சோமநாதீஸ்வரர்‌  இறைவி சௌந்தரநாயகி

 ஊரின் மத்தியில் கட்டப்பட்டுள்ளது சிவன்கோயில். கிழக்கு நோக்கியது, சுற்றுமதில் சுவரும் சிறிய அலங்கார வளைவும் கொண்டுள்ளது. 

இறைவன் கருவறையின்  தெற்கு சுவரில் மேலும் கீழுமாக இரு  கல்வெட்டுக்கள்  மட்டும்‌ உள்ளது. 

இது பொ.ஆ.1173 ல் இக்கோயில்‌ சுவரில்‌ எழுதப்பட்டுள்ள 

இரண்டாம்‌ இராஜாதிராஜனின்‌ 7ஆம்‌ ஆண்டுக்‌ கல்வெட்டு ஆகும். இதில் 

இவ்வூர்ப்‌ பெயரை திகையொளியூர்‌ என்றும்‌ கோயில்‌ பெயரை 

திகையொளிஈஸ்வரமுடைய நாயனார்‌ என்றும்‌ இவ்வூர்‌ 

காரைக்காட்டுச்‌ சென்னிவலக்‌ கூற்றத்தில்‌ இருந்தது என்றும்‌ 

இக்கோயிலுக்கு இவ்வூரில்‌ காதியுரிமையுடைய பலர்‌ பூஜை 

வழிபாட்டுக்கு நிலம்‌ கொடுத்தது பற்றியும்‌ கூறுகிறது. 

மூன்றாம்‌ குலோத்துங்கன்‌ காலத்திலும் நிலதானங்கள் கொடுக்கப்பட்ட தகவல்கள் உள்ளன. முழுவதும்‌ கருங்கல் கொண்டும் இப்பகுதியில் கிடைக்கும் சுண்ணாம்புக்கல் கொண்டும் உருவாக்கப்பட்ட கோயில்.

கிழக்கு நோக்கிய இறைவன் கருவறை தெற்கு நோக்கிய அம்பிகை கருவறை இரண்டும் தனிதனியாக உள்ளன.  இறைவன் நடுத்தர அளவிலான லிங்கமூர்த்தியாக உள்ளார். இறைவன் இறைவி எதிரில் நந்தி பலிபீடங்கள் உள்ளன. 

கருவறை கோட்டங்களில் தக்ஷணமூர்த்தி லிங்கோத்பவர் பிரம்மன் துர்க்கை உள்ளனர். கருவறை அதிட்டானப்பகுதி வரை காலப்போக்கில் மேடாகி உள்ளது. அதிட்டானத்தின் பட்டிகை பகுதி தெரியுமானால் மேலும் சில கல்வெட்டுக்கள் கிடைக்க கூடும். கருவறையின் முழு அழகையும் காண இயலும், அடுத்த குடமுழுக்கில் பழமை மாறாமல் புதுப்பிக்கும்போது மீட்டெடுக்கப்படும் என நம்புகிறேன்.

 

அம்பிகையின் கருவறை  கோட்டங்களில் சிலைகள் ஏதுமில்லை. பிரகாரத்தில் தென்புறத்தில் நால்வர் சிலைகளும் சேக்கிழாரின் சிலையும் உள்ளன. தென்மேற்கில் விநாயகர் அடுத்து முருகன் என சிற்றாலயம் கொண்டுள்ளனர். முருகன் சன்னதி வாயிலில் சிறிய பழமையான முருகன் சிலை ஒன்றும் நாகர் ஒன்றும் உள்ளன. இவை சோழர் காலத்தும் முந்தையது என்கின்றனர். இவரது சன்னதி வாயிலின் மேல் கஜலட்சுமியும் விநாயகரும் சுண்ணாம்புக்கல்லில் செதுக்கப்பட்டு உள்ளனர். 

வடபுறத்தில் உயர்ந்து நிற்கிறது ஒரு வில்வமரம். வடகிழக்கில் நவகிரகங்களும் பைரவர் சூரியன் சந்திரன் சிலைகளும் உள்ளன

நன்றி கடம்பூர் விஜய்